![]() |
|
Spaces home ][|uาฬิกาnsาย][|PhotosProfileFriendsMore ![]() | ![]() |
|
11/3/2007 ความทรงจำ~~::: Our MeMoRy@uาฬิกาnsาย :::
เหอๆเพิ่งได้มาอัพนาเนี่ย
กลับมาแล้ว จากการไปเข้าค่ายโอลิมปิกวิชาการ
ได้ประสบการณ์มากมายเลยแหล่ะ
ก่อนอื่นขอเล่าให้ฟังเลยละกานว่าผมไปเจออารัยมามั่ง งุงิงุงิ
.............ตั้งแต่วันแรกที่มาถึงม.อุบลนะ เปนความรู้สึกที่คิดถึงจังเลย จากไป 1 ปี ได้กลับมาอีกแล้ว
แต่ตอนมาใหม่ๆ ผมรู้สึกว่าทุกคนแปลกๆไป ท่าทีของทุกคนเปลี่ยนไป.....^^ ทุกคนรู้จักกันมากขึ้น ทักทายกัน ทำให้ผมรู้สึกว่าค่ายนี้ทำให้เรารู้จักเพื่อนๆมากขึ้น ผม รู้จักกับทุกคนในค่ายฟิสิกส์แล้วทุกคนก็รู้จักผม มาค่าย 2 นี้ เราทุกคนได้คุยกัน..."เรา" ได้คุยกันจิงๆ
สนิทกานเร็วมากๆเลย ToT (แอบน้ำตาซึม) ผมอยู่ค่ายฟิสิกส์ 2 เนี่ย เรียนตั้งแต่ 8 โมงครึ่ง เลิก 4 โมงทุกวันเลย ซึ่งเปนค่ายที่สบายที่สุดเลยก้ว่าได้
เพราะเลิกเร็วกว่าเพื่อนประจำ จาเล่าให้ฟัง มีวันนึงผมทำแล็บ หะๆๆ วันนั้นเปนแล็บ รุสึกจาเปนการวัดความต่างศักย์ กระแสไฟ ละก้ความต้านทานมั้ง
ฮาๆๆ ก่อนทดลอง ครูบอกว่า ให้ระวัง พวกเราต้องเปนคนจมูกดีๆ หูดีๆ ถ้าได้กลิ่นไรแปลกๆ ก้ให้รีบมาบอก เผื่อมีอารัยไหม้ ตอนนั้นผมก้ไม่ได้คิดไรมากนะ เพราะผมว่ามานคงไม่ไหม้ง่ายๆหรอก หะๆๆ แต่ใครจะไปรู้ มกำลังนั่งวัดความต่างศักย์ของวงจรอยู่ โดยใช้เครื่อง ออสซิลโลสโคป หะๆ ซักพัก ผมได้กลิ่นไหม้ๆ!!!!!! เหอๆๆ ผมตกใจมาก ผมรีบเอาจมูกไปดม Power supply ของตัวเอง ผมรุสึกว่ามานจาออกมาจากเครื่องผม ผมเลยรีบถอดปลั๊ก แต่!!!! ไม่ใช่ เหอๆๆ กลิ่นมันยังไม่หาย เหอๆๆ ผมเลยเดินดมไปทั่วห้องเลยตอนนั้น แล้วผมก้ไปบอกครูว่าผมได้กลิ่นไหม ผมถามครูว่า "ครูคับ ครูได้กลิ่นอารัยไหม้ๆมั้ยคับ" แล้วทั้งศิษย์ทั้งครู เดินตามหากลิ่น จนผมไปหยุดอยู่ที่เครื่องนึง คือเครื่องของกิ๋ง หะๆๆ ผมได้กลิ่นแรงมากจากตรงนี้ ผมเลยบอกให้กิ๋งรีบถอดปลั๊กเพราะผมได้กลิ่นไหม้ เค้าก้รีบถอดกาน แต่ก้ยังไม่หายนะกลิ่น จนผมเหลือบไปเหนเครื่องข้างๆ มานเปนเครื่องของท่านประธานนิก เหอๆๆๆ ควันกำลังพุ่งออกมาเลยเหอๆๆ ผมเลยรีบบอกให้เค้าถอดปลั๊กออกๆๆๆๆ เหอๆๆ ก้วุ่นวายกานใหญ่เลย 555+ แต่ก้มะมีไรร้ายแรงนะ เพราะเห็นทัน สนุกดีๆๆ อยากทำแล็บแบบนี้อีก พอเรียนเสดผมกะเพื่อนๆก้จาไปเล่นกีฬากานที่ศาลา หุหุ หรือไม่ก้นั่งคุยกาน จนถึงเวลากินข้าวโน่นเลย (ปามาน 6 โมง)
ทุกๆคืน ผมจะอ่านหนังสือ ตอนปามาน 3 - 4 ทุ่ม อ่านไปเรื่อย อ่านไป คุยไป มะค่อยจาได้อะไรซักเท่าไหร่หรอกงับ
หะๆๆ ชีวิตก้แบบนี้แหล่ะ เรื่อยๆ พออ่านเสด ซัก 6 ทุ่มผมก้ออกมานั่งดูดาวที่ระเบียง เปนประจำเลยแหล่ะ
ดาวที่นี่สวยมากๆเลย ผมเห็นดาวทุกวัน สบายใจมากๆเลยเวลานั่งมองท้องฟ้า
อ่ะ คืนนึง ผมลังดูดาวอยู่ มีน้องคนนึง ชื่อเต้ยมั้ง อยู่ค่ายฟิสิกส์ดาราศาสตร์ เดินออกมา หะๆๆ ผมเลยกะกวนน้องคนนี้เล่นซักหน่อย
ผมไปชี้ที่ดาวดวงนึง (ซึ่งผมก้มะรุว่ามานเปนดาวอารัย) หะๆๆ ผม ไปตู่ว่า เปนดาว สิงโตบ้างล่ะ ดาวเต่า ดาวโน่นดาวนี่บ้างล่ะ เค้าก้เถียงผมยะ 555 ผมก้สนุกดี ได้กวนคน คิดดู น้องเค้าเครียดขนาดไหน หะๆๆ ผม่ยอมผมเลย เดินเข้าไปปิดไฟ กัวมองไม่เหนดาว แล้วมาชี้ดาวนู่นดาวนี่ให้ผมดู หะๆๆ ผมก้ขำๆไป ไม่คิดไรมาก งุงิงุงิ แล้วน้องเค้าก้เลิก หะๆๆ สงสัยเซงผมมั้ง เดินเข้าไปเฉยเลย ก้ผมเถียงมั่วนี่นา 55 .....มีอยู่วันนึง หลังจาเรียนเสด ผมไปนอนที่ระเบียง ตึกวิจัยชั้น 5 ผมนอนบนท่อน้ำ มันให้ความรู้สึกที่สบายมากๆเลย เพราะมานเหมือนมีคนมานวดให้เลยแหล่ะ
ผมนอนไปซักพักก้เคลิ้มหลับไป เหอๆๆ ตอนหลับน่ะมานก้ดีอยู่หรอก แต่พอตื่นมานี่สิ สงสัยทับเส้น นานเกิด มานเจ็บหลังมากๆๆๆๆๆเลยงับ เหอๆๆ โหดร้ายมาก ปามานนั้น ผมเจ็บหลังไปหลายวันเลย เลยคิดว่าไม่น่าเล้ย แต่ผมก็ทำแบบนี้เป็นประจำทุกวัน หะๆๆ สบายดี
เย็นอีกวันนึง ผมกเพื่อนๆไปเตะบอลกาน นั่นเปนครั่งสุดท้ายที่ผมได้เตะฟุตบอลกะเพื่อนๆ หุหุหุ
วันนั้นผมใส่ชุดเขียวแสด หะๆๆ แล้วก้เกิดเหตุการณ์หนึ่งขึ้น นะจ๊ะเตะบอลตกน้าม หะๆๆ แล้วผมก้ลงไปเกบ ผมพยายามเกาะฝั่งไว้ พอเอื้อมถึงบอล
เท่านั้นแหล่ะ ขาผมมานไถลตกลงน้ามไปข้างนึงเลย 55+ นั่นเปนการเสียขาไปใช่มั้ยเนี่ย เปียกเลยเจ้ารองเท้าคู่ใจผม ดินติดตรึม แต่ก้ยังไม่วาย ผมถอดมันออก แล้วมาเตะบอลต่องับ 555 แบบว่า ฟิตนิดนึง หะๆๆ ......มาวันนึงใกล้ๆวันกลับแหล่ะ ผมกับนะจ๊ะ ก้นั่งฟังเพลงด้วยกานอยู่ตรงที่ผมนอนนี่แหล่ะ ตอนนั้นเวลาปามาน ทุ่มกว่าๆ ผมกะนะจ๊ะร้องเพลง
แหกปากกานที่ระเบียงตึก อย่างสะใจไปเลยล่ะงับ หะๆๆ ก้มานว่างจัดนี่นา ใกล้จาสอบด้วย จาเครียดไปทำไมไม่รุ แทนที่จาสนุกมากกว่า ......................
.............................. ...................................... .............................................. และแล้วเวลาก้ผ่านไป มานเร็วมาากกกเลย จนมาถึงวันสุดท้ายที่จะได้อยู่กะเพื่อนๆ คืนนั้นผมมีหน้าที่หาเพลงให้เพื่อนๆ เพราะแต่ละค่ายจะต้องมีการแสดง และสาขาฟิสิกส์ของผมเค้าตกลงกานว่าจะร้องเพลงประสานเสียง งุงิงุงิ
รุมั้ยเราเลือกเพลงอะไร ...........แม้ว่าวันนี้ เทอจะอยู่แสนไกล แต่ความทรงจำดีๆนั้นไม่เคยจากหายยยย....~~~ เพลงสุดที่รักนั่นเอง...
แต่เกือบไม่ได้ร้องเหมือนกานนะ เพาะวันนั้นเน็ตที่ม.เปนไรไม่รุ ช้ามากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ผมก้เลยให้น้องสาวสุดที่รักที่อยู่ทางบ้านส่งมาให้ นานอยู่เหมือนกัน แต่ก้ทันเวลา
หุหุ บรรยากาศคืนนั้นผมไม่เคยลืม หลังจากงานเลี้ยง "ผม" "เพื่อนๆ" "เรา" ค่ายฟิสิกส์ 2 ไปนั่นรวมกันที่หน้าตึกวิจัย นั่นเป็นการรวมกินครั้งสุดท้าย
ผมไม่อยากให้ช่วงเวลานี้จบลงเลยจิงๆ
เง้อๆๆๆ คิดแล้วเศร้า มันสนุกมากๆเลยนะรู้มั้ยงับ ผมไม่เคยมีความสุขเท่านี้มาก่อน การที่เราได้มาเจอกานในค่ายนี้ นับว่าเปนเรื่องที่วิเศษจิงๆ
หลังจากนั้น......ก็แยกย้ายกันไป
และผมกับนะจ๊ะ....อีกแล้ว งุงิงุงิ เรามานั่งร้องเพลงกันอยู่หน้าตึกวิจัย ร้องให้สุดเสียงไปเลยแหล่ะ นะจ๊ะดีดกีตาร์ ผมร้อง หะๆๆๆ เจ็บคอเลยนะนั่น
พอเริ่มเหนื่อยพวกพราก้กลับขึ้นห้องกัน คืนนั้นไม่รู้มีคนนอนรึป่าว แต่มีผมคนนึง ไม่ได้นอนเลย ^^ จากนั้นผมก้กลับมานั่นดีดกีตาร์ต่อตอนเช้า หะๆๆๆๆ ดีดไปเรื่อย ดีดไม่เพราะหรอก แต่ก้อยากดีด
เช้าวันต่อมา พวกเรา ชาวฟิสิกส์มานั่งกินข้าวร่วมกันเปนมื้อสุดท้าย เพื่อนๆที่ มุกดาหาร ศรีสะเกษ นครพนม มาช่าย ยกกะเป๋าขึ้นรถด้วย ดีจังเลย แต่ที่ไม่ดีคือผมลืมกระเป๋า เหอๆๆ ในนั้นมีรองเท้านักเรียน ละก้ Converse สีขาวสุดโปรดของผมคู่นึง เง้อ แต่โชคดีที่มีเพื่อนเกบไว้ให้ งุงิงุงิ
จากนั้น รถก็ไปรับน้องค่าย 1 แล้วพวกเรา ก็เดินทางกลับบ้านเรา.....................................เศร้า
++++++++ยังมีอีกมากมายหลายเรื่องที่ผมเล่าไม่หมด แต่มันจะคงอยู่ในความทรงจำของผมและพวกเราตลอดไป+++++++++
ขอบคุณ........
เพื่อนๆค่ายฟิสิก II ทุกคน
[[[โอ๊ต เน กล้อง น้องเต้ย ปิง ซออู้ ต๊ะ นิก บิว แจน ตงเอ๋อ ยาหยี แบงก์ไก่ กล้อง นก กิ๋ง โอม ต้อม ซัดดัม]]]
เพื่อนๆฟิสิกค่าย 1 ที่ไม่มา [[ปรินทร์ ซิ่ง อับดุล ปราการ อาร์ม แบงค์ควาย เอมมี่ ปูน]]
จะไม่ลืมพวกนายเลย
และ ยังมี [[ ฝ้าย นิว สายันตร์ แหลม นะจ๊ะ ณัชชา ลูกพี่โน้ต บี ตุ้ย ภูมิ]] ค่ายเคมีที่ผมได้รู้จัก
[[เกมส์ กระต่าย มอส หนุ่ม แท็ป ภมร แม็กกี้ เอิร์ล ปาป้า เฟิร์น ]] ทั้งค่ายชีวะ กะคณิตที่ผมรู้จัก
และเพื่อนๆค่าย Olympic สอวน'50 ทุกคนที่ไม่ได้เอ่ยชื่อครับ
::::ไม่มีวันไหนไม่คิดถึงเพื่อนๆนะ ไว้เจอกันใหม่นะทุกๆคน::::
----------------------------------------------------
9/30/2007 กลับมาแล้ว ปวดหลังจางแฮะ*~อะโห กลับมาแล้ว
ปายเที่ยวมา หลายที่มากๆเลย นั่งระตั้งหลายชั่วโมง ปวดหลังสุดๆ
แต่เคยไปมาแล้วทั้งนั้น เลยรู้สึกงั้นๆ ไม่ค่อยเท่าไหร่เลย
เง้อกลับมาถึงร้อยเอ็ดปามาน ตี 2 ได้ล่ะม้างงับ
![]() กลับมาถึงก็รู้ว่าแม่ป่วย ผมนี่มัน ToT เง้อมะได้ดูแลไม่เล้ยยยยยยยย
ก็เข้าไปเยี่ยมแม่ตอนตี 2 ที่ รพ. แล้วกลับบ้านมาโดยมีเพื่อนติดสอยห้อยตามมา 2 หน่อ
นั่งเล่นเกมกานถึงเช้าเลย สองคนนั้น เหอๆๆมะยอมหลับมะยอมนอน
ส่วนผมก็จะเหลือเร้อ หลับปุ๋ย 55+
![]() น้ำตา. .ในคืนที่ฟ้ามีฝนพรำ
![]() ท้องฟ้ามืดลง พร้อมกับเมฆฝน. . .
ทอดทิ้งคนบางคนให้เหว่ว้า กลิ่นไอของความเหงาคลืบคลานเข้ามา แยกไม่ออกระหว่าง "น้ำตา" กับ "สายฝนพรำ" เคยคิดว่าถ้าเธอมีรอยยิ้มฉันจะมีความสุข แม้ใจจริงจะเจ็บ จะทุกข์สักเพียงไหน แปลกที่ความเป็นจริงทำไม่ได้ดั่งตั้งใจ แต่ก็จากไปไหนไม่ได้. . .เพราะ "รักเธอ" ฉันอาจพบเธอช้ากว่าใครใคร . . . . แต่ความรักที่มีให้ ไม่น้อยกว่าคนไหนทั้งนั้น อย่างน้อยวันนี้เม็ดฝนก็ช่วยชะล้างใจให้กัน ให้ชินกับความฝันที่ไม่มีวันเป็นจริง. . . . 9/24/2007 จาไปแล้วนะ ไปเที่ยวกาน*~ 5...4...3...2...1...0~~~~~
เย้ คืนนี้ 4 ทุ่มจาออกเดินทางกานแล้ว
ไปเที่ยวปิดเทอมกลางภาคกะเพื่อนๆ
ไปหลายที่มากๆเลย ตื่นเต้นจาง แต่เคยไปมาแล้วแฮะ - -( เอ๊ะยังไง )
**ฝากบอกน้องสาว** แล้วพี่จะซื้อของมาฝากนะงับ--->วันนี้ไปเรียน รด มาด้วย เหนเพื่อนโดนทำโทษหนักมากๆเลย น่าสงสาร -"แต่ผมกลับได้ยืนดู"- รุสึกไม่ดีนะเนี่ย
ถ้าไม่ติดว่าแขนขาเจ็บจะทำด้วยอยู่ เง้อ
แผลยังมะหายดีเลย มานจาเน่าป่าวเนี่ยยยยย น่ากัวแฮะ<---
"ขอให้การเดินทางครั้งนี้ปลอดภัย.....สาธุ"
![]() ...... กระจก ..... กระจกส่องสะท้อนกายชายหญิงสวย ชะโลมด้วยน้ำหอมแป้งแต่งทรงผม บิดไหล่ซ้ายชายตาขวาหาที่ชม แสนสุขสมสวยเด่นเช่นทุกวัน กระจกส่องอย่างไรใครใคร่เห็น ทุกเช้าเย็นยืนตรงหน้าพาสุขสันต์ แต่สิ่งหนึ่งในตัวคนปนเปกัน คือ " ใจ " นั้นยากจะส่องมองให้จริง 9/22/2007 เผดิม ประเดิม ปิดเทอม ที่แสนเศร้า*~ซวยปิดท้ายหลังสอบเย้ๆๆๆ -*-
เง้อม่ายสนุกเลย บาดเจ็บหลังสอบเนี่ย ดวงไม่ดีเรื่องนี้ซะละม้าง
สงสัยจาได้เลิกขับรถจิงๆ
ม่ายระวังเล้ยเรา............
ขอโทด แล้วก็ขอให้หายไวๆนะคับน้องคนที่บาดเจ็บ....เพราะผม
เง้อ ขอให้โชคดีกว่านี้หน่อยสิเผดิมงี่เง่าเอ๊ยๆ-*-
-------------------------------------------
ปิดเทอมก้ขอสนุกๆกานนะคับเพื่อนๆ ส่วนเรา ขอแค่หายเจ็บก้พอแล้ว หุหุหุ
-------------------------------------------
9/8/2007 วันเสาร์เดิมๆ มะมีอะไรเปลี่ยน*~หะๆมะคืนนอน ตี 3 กว่าๆ ตื่นมา 7 โมงอีกเหอๆ นอนแปปเดวเอง เหนื่อยแฮะ
แต่ยังดีตอนบ่ายได้ไปดูหนัง หุหุ ตื่นเต้น สยอง ขนหัวลุกงับ "บ้านผีสิง" สมชื่อๆ บ้านนี้มีแต่ผีจิงๆ แหะๆ
...ไม่ต้องมีมากมายอย่างใคร
ไม่ต้องดูหรูหรามากมายอย่างเขา มีมากพอขอแค่คนนั้นรักเรา มาแบ่งเบาทุกข์สุขได้แบ่งปัน... +--+
แจกเพลง [Download] เพลงของคนโง่ - Sweet Mullet +--+
9/6/2007 ชีวิตรันทดเง้อ วันนี้ตลกหัวตัวเองจางเลย
รด ทำเส้นผมงับ แถซะตัดทรงอื่นม่าได้เลย
สุดท้ายลงเอยที่ ทรงนักเรียน มาตรฐาน หะๆๆๆ เกรียนเลยวันนี้
วันนี้ม่าได้เรียนคาบ 9 ด้วย หุหุหุหุ ได้พักผ่อนสบายเลยล่ะทีนี้
----------------------------------------------------
แก้วน้ำของเธอยังวางอยู่ที่เก่า. . . . .
เหมือนกับฉันที่ยังเจ้าน้ำตาอ่อนไหว หลังจากที่ใครคนหนึ่งเข้ามาชีวิตก็เปลี่ยนไป สิ่งที่หลงเหลือไว้ให้คือร่องรอยและ. . .น้ำตา หมอนที่เคยอิงแอบพิงกันยังอยู่ อะไรที่เป็นคู่ก็ยังคงอยู่ตรงนั้น รองเท้า หมอนข้าง แปรงสีฟัน. . . ทุกอย่างยังเป็นคู่กันยกเว้นเพียงฉันและเธอ บอกตัวเองว่าต่อไปนี้จะอยู่อย่างไร คำตอบที่ได้คืออยู่ไปวัน วัน แบบนี้ หลายคนบอกว่าเวลาจะช่วยรักษาแผลที่มี ไม่รู้ว่าเวลาจะช่วยคน คน นี้ เมื่อไหร่? คงอีกนานกว่าความปวดร้าวจะเบาบางลง เมื่อความเข้มแข็งบั่นทอนลงเต็มที่. . . . . คาถาบทเดียวที่ปลอบตัวเองคือ..ไม่เป็นไรคนดี ต้องผ่านมันไปให้ได้แม้ว่าวันนี้. . . . "แทบขาดใจ" 7/30/2007 หยุดเข้าพรรษางับ หุหุหุ ดีงับเพื่อนๆ มะวาน เง้อ ไปเดินดูชบวนแห่มา ร้อนมากๆเลย
แต่ก้ได้เจออะไรหลายๆอย่าง
มะวานมีทั้งดีเรื่องไม่ดี เง้อ น่าเบื่อจัง
ขอให้เพื่อนๆพักผ่อนให้หายเหนื่อยก่อนไปโรงเรียนนะง้าบผม
|
][|uาฬิกาnsาย][|.๐•]Welcome To My Blogs [•๐.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|